កណ្តាលកំដៅថ្ងៃដ៏កក់ក្តៅនៃថ្ងៃដើមនិទាឃរដូវពណ៌ក្រហមឆ្អៅនៃចម្ការឈឺរីនៅឃុំ Phú Tân ហាក់បីដូចជាកំពុងសរសេរបន្តនូវរឿងរ៉ាវអំពីភាពសម្បូរសប្បាយ និងក្តីសង្ឃឹម។ ពីតំបន់ដីប្រៃដែលជួបលំបាកជាច្រើនក្នុងការដាំដុះ ឥឡូវនេះកសិករក៏ចេះវិធី “ដាស់” សក្ដានុពលដើម្បីប្រមូលបានផ្លែផ្អែមផងដែរ។
ចម្ការឈឺរីដែលមានអាយុកាលជាង ៦ ឆ្នាំ នាំមកនូវប្រភពសេដ្ឋកិច្ចមានលំនឹងជូនគ្រួសារលោក Lê văn Lép។
ធ្លាប់ជាកន្លែងដាំដុះចម្ការដូង ចម្ការចេកដែលមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាព ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ននេះ មុខមាត់នៃតំបន់ដីនេះត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរ អាស្រ័យដោយមានការបំបែកខ្លួននៃដើមឈឺរី។ នោះគឺជាចំណែករឿងរបស់កសិករ Lê Văn Lép នៅភូមិ Tân Phú ដែលជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកត្រួសត្រាយផ្លូវ “បំផុស” សក្តានុពលនៃតំបន់ដីប្រៃ។ ដោយដើមឈឺរីប្រមាណជាង ១៥០ ដើម ដែលមានអាយុកាលជាង ៦ ឆ្នាំ ដាំនៅលើភ្លឺស្រះចិញ្ចឹមបង្កងរបស់គ្រួសារ លោកបានវិនិយោគចំណាយថវិកាជាង ៥០ លានដុង ដើម្បីតម្លើងប្រព័ន្ធស្រោចស្រពស្វ័យប្រវត្តិ។
ចែករំលែកអំពីអាថ៌កំបាំងនៃផលិតកម្ម លោក Lép បានឱ្យដឹងថា៖ “ដើមឈឺរីតាមពិតវាធន់នឹងជាតិប្រៃស្រាប់ ប៉ុន្តែត្រូវយល់ពីបច្ចេកទេសថែទាំ ដោយកុំទុកឱ្យគល់លិចទឹកជាដាច់ខាត។ ខ្ញុំប្រើប្រាស់ជីសរីរាង្គ និងថ្នាំជីវសាស្ត្រដើម្បីបំប៉នដើមឈើ ដោយមិនប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីឡើយ។ នៅពេលដើមឈើចេញផ្កាបាន ៣ ថ្ងៃ ខ្ញុំបាញ់ថ្នាំជីវសាស្ត្រ ហើយប្រហែល ២០ ថ្ងៃក្រោយមកគឺអាចប្រមូលផលបានហើយ”។
តាមរយៈការវិនិយោគលើប្រព័ន្ធស្រោចស្រព និងបច្ចេកទេសថែទាំបានល្អត្រឹមត្រូវ ចម្ការឈឺរីរបស់លោក Lê Văn Lép ផ្តល់ផលពេញមួយឆ្នាំ ជំនួសឱ្យការផ្ដល់ផលតែក្នុងរដូវវស្សាដូចកាលពីមុន។ បច្ចុប្បន្ននេះ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ចម្ការសិរីរបស់គ្រួសារលោក លាប ផ្គត់ផ្គង់ផ្លែសិរីបានពី ៧០ ដល់ ១០០ គីឡូក្រាម ក្នុងតម្លៃលំនឹងប្រហែល ១៥.០០០ ដុង/គីឡូក្រាម ដែលនាំមកនូវប្រាក់ចំណេញពី ១០០ ដល់ ១២០ លានដុងក្នុងមួយឆ្នាំ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ចំណុចខុសប្លែកដែលជួយឱ្យគំរូនេះឈរជើងបានរឹងមាំ គឺការគិតគូរអំពីការចងសម្ព័ន្ធភាព។ បច្ចុប្បន្ន លោក លាប គឺជាគ្រួសារម្នាក់ក្នុងចំណោម ៤ គ្រួសារ ដែលបានចងសម្ព័ន្ធយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយក្រុមហ៊ុនកសិកម្មដីប្រៃ ដែលជាសហគ្រាសនៅភូមិភាគ។ ទិន្នផលសិរីទាំងអស់ត្រូវបានក្រុមហ៊ុនប្រមូលទិញដើម្បីកែច្នៃជាទឹកបរិភោគច្រកដប ដែលជួយឱ្យកសិករលុបបំបាត់ក្តីបារម្ភរឿង “បានផលអត់ថ្លៃ”។ ក្នុងឆ្នាំ ២០២៥ ក្រុមហ៊ុនបានប្រមូលទិញផ្លែឈឺរីពីបងប្អូនកសិករបានជាង ៣ តោន។
លោក Lâm Quốc Nhật នាយកក្រុមហ៊ុនកសិកម្មដីប្រៃ និងជាប្រធានក្លឹបបង្កើតអាជីវកម្មខេត្ត Cà Mau បានចែករំលែកថា៖ “ដំបូងឡើយ ប្រជាជននៅមានការរុញរា មិនទាន់ដាច់ចិត្តសហការជាមួយក្រុមហ៊ុនឡើយ។ ប៉ុន្តែយូរៗទៅ តាមរយៈវិញ្ញាបនបត្របញ្ជាក់គុណភាព រោងចក្រ និងបរិមាណអតិថិជនមានលំនឹង បានបញ្ជាក់ពីទិសដៅត្រឹមត្រូវរបស់ក្រុមហ៊ុន អាស្រ័យហេតុនេះបានបង្កើតនូវទំនុកចិត្ត និងចងសម្ព័ន្ធជាមួយបងប្អូនកសិករដើម្បីបង្កើតជាតំបន់វត្ថុធាតុដើម”។
លោក Lê văn Lép វិនិយោគលើប្រព័ន្ធស្រោចស្រពស្វ័យប្រវត្តិ ជួយឱ្យចម្ការសិរីផ្តល់ផលពេញមួយឆ្នាំ។
មិនត្រឹមតែឈប់នៅការធ្វើមានសម្រាប់គ្រួសារប៉ុណ្ណោះទេ លោក Lê văn Lép នៅតែមានបំណងចង់ពង្រីកផលិតកម្មបន្ថែមទៀត។ លោកបានសម្តែងនូវបំណងចង់ចូលជាសហករណ៍ ដើម្បីរួមជាមួយម្ចាស់ចម្ការផ្សេងទៀត បង្កើតតំបន់វត្ថុធាតុដើមឱ្យកាន់តែធំជាងមុន ជួយដោះស្រាយការងារធ្វើ និងលើកកម្ពស់ចំណូលជូនពលករនៅភូមិភាគ។
គំរូដាំដើមឈឺរីនៅលើភ្លឺស្រះចិញ្ចឹមបង្គានៅឃុំ ភូតឹន មិនត្រឹមតែនាំមកនូវតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាសក្ខីភាពនៃការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងខ្លាំងក្លារបស់កសិករក្នុងសម័យកាលថ្មី៖ ឧស្សាហ៍ព្យាយាម ច្នៃប្រតិដ្ឋ និងចេះចងសម្ព័ន្ធភាពដើម្បីឈានទៅមុខ។ ទាំងនេះគឺជា “ផ្លែផ្អែម” និទាឃរដូវេនះ សន្យាថានឹងទទួលបានជោគជ័យពេញមួយឆ្នាំ និងប្រកបដោយចីរភាពនៅលើតំបន់ដីប្រៃខេត្ត Cà Mau៕
Trịnh Hải
