ផ្តើមពីការជំនួយកម្លាំងនៃគោលនយោបាយជនជាតិដែលត្រូវបានភូមិភាគផ្សព្វផ្សាយអនុវត្តល្អ មាមីងបងប្អូនជនរួមជាតិខ្មែរនៅភូមិហ៊ីបហ្វាតី ឃុំង៉ុកចាន់ ស្រុកដឹមយើយ អនុវត្តទម្រង់សេដ្ឋកិច្ចមានប្រសិទ្ធភាពដើម្បីស្តារជីវភាពរស់នៅ។
ទូទាំងឃុំង៉ុកចាន់មាន១៨៥គ្រួសារខ្មែរ រស់នៅប្រមូលផ្តុំច្រើនជាងគេគឺភូមិហ៊ីបហ្វាតី (ដោយមានទាំងអស់៨១គ្រួសារ)។ ប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗ នេះ ជីវភាពបងប្អូនខ្មែររស់នៅទីនេះក៏មានការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងសកម្ម។ បណ្តាផ្ទះបណ្តោះអាសន្នកាលពីមុនក៏ត្រូវបានចំណុះឲ្យផ្ទះក្បឿងថ្មដ៏ រឹងមាំទៀតផង។
គ្រួសារបង សើងវុំាងលីវ អាយុ៤៧ឆ្នាំ ដែលបានឈានឡើងរួចចាកក្រកាលពីឆ្នាំ២០២៣ អាស្រ័យក្លាហានក្នុងការអនុវត្តទម្រង់ចិញ្ចឹម គ្រំឈាមផ្តើមពីប្រភពពូជដែលបានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនឃុំជំនួយ ឧបត្ថម្ភ។ បងលីវចិញ្ចឹមប្រហែល៨០គីឡូគ្រំឈាមពូជ បន្ទាប់ពី ចិញ្ចឹមបាន៨ខែ ក៏ចាប់ផ្តើមប្រមូលផល។ គ្រំឈាមក្រោយពីប្រ មូលផលរួច បងក៏ទាក់ទងជាមួយឈ្មួញដើម្បីមកទិញដល់ផ្ទះ ដោយ តម្លៃ១៩០ពាន់ដុង/គីឡូ។ ទម្រង់នេះផ្តល់ប្រាក់ចំណូលជូនគ្រួសារបងជិត១០០លានដុង/ឆ្នាំ រួមចំណែកដើម្បីស្តារជីវភាពរស់នៅថែមទៀតផង។
បងសើងវុំាងលីវ ចាកផុតក្រ សង់បានផ្ទះថ្មីអាស្រ័យអនុវត្តទម្រង់ចិញ្ចឹមគ្រំឈាម។
បងលីវមានប្រសាសន៍៖ “កាលពីមុនគ្រួសារខ្ញុំជួបលំបាកខ្លាំង ណាស់ ឲ្យតែមានអ្នកណាជួលធ្វើការងារអ្វីក៏ធកវើនោះ ខ្ញុំបេ្តជ្ញាចិត្តនិងខិតខំឈានឡើងរាល់ការលំបាក ដើម្បីចាកផុតក្រ។ តែឥឡូវខ្ញុំមាន របរចិញ្ចឹមគ្រំឈាមទើបសេដ្ឋកិច្ចបានលំនឹងជាងមុន។ គ្រួសារខ្ញុមក៏ សង់បានផ្ទះមួយខ្នងយ៉ាងរឹងមាំផងដែរ ដោយសរុបទឹកប្រាក់ប្រហែល៣០០លានដុង”។
“សព្វថ្ងៃ មិនត្រឹមតែគ្រួសារខ្ញុំនោះទេ បណ្តាគ្រួសារខ្មែរដទៃទៀតក៏មានជីវភាពធូរធាជាងមុនណាស់ដែរ។ បណ្តាគ្រួសារដែលធ្លាប់ជួបលំបាកខាងផ្ទះស្នាក់នៅកាលពីមុន ឥឡូវក៏ត្រូវបានរដ្ឋជំនួយឧបត្ថម្ភសាងសង់ផ្ទះ ព្រមទាំងផ្តល់ពូជសត្វចិញ្ចឹមដើម្បីអនុវត្តរាល់បណ្តាទម្រង់អភិ វឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច សម្រាប់គ្រួសារណាដែលមានលក្ខណៈជាងក៏សង់ផ្ទះដោយខ្លួនឯង ដូច្នេះហើយទើបតំបន់ជនរួមជាតិខ្មែរមួយថ្ងៃកាន់តែមានសម្រស់ជាងមុន” បងលីវបានអះអាងបែនេះ។
ដែលធ្លាប់ជាគ្រួសារក្រ ប្តីប្រពន្ធលោក គីមវុំាងទុង និងអ្នកមីង ង្វៀងធីប៊ិតធ្វី ក៏ឈានឡើងអាស្រ័យការវិនិយោគអភិវឌ្ឍន៍ផលិតផងដែរ។ គ្រួសារបានរដ្ឋជំនួយឧបត្ថម្ភពូជជ្រូកចិញ្ចឹមចំនួន៤ក្បាល រាល់ ថ្ងៃអ្នកមីងធ្វីទៅយកអាហារកាកសំណល់តាមបណ្តាគ្រួសារជិតខាង យកមកចម្អិនសាឡើងវិញសម្រាប់ឲ្យជ្រូកស៊ីដើម្បីប្រឹតសំចៃប្រាក់ កាស់ក្នុងការទិញចំណីជ្រូក។
គ្រួសារអ្នកមីង ង្វៀងធីប៊ិតធ្វី ឈានឡើងស្តារសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារអាស្រ័យទម្រង់ចិញ្ចឹមជ្រូកពូជ។
អ្នកមីងធ្វី មានប្រសាសន៍៖ “ខណៈដែលបានទទួលជ្រូកកូន ប្តីប្រ ពន្ធខ្ញុំសប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់។ ពីព្រោះនេះជាកត្តាសម្រាប់ស្តារជីវ ភាពរស់នៅប្រចាំគ្រួសារខ្ញុំ។ កាលពីមុន គ្រួសារខ្ញុំជួបលំបាក់ខ្លាំង ដោយគ្មានលក្ខណៈអាចចិញ្ចឹមសត្វធាតុ ទោះបពិបាកក្នុងការរួចចាក ក្របាន។ សព្វថ្ងៃខ្ញុំចិញ្ចឹមជ្រូកមួយហ្វូងទុកសម្រាប់លក់ បង្កើនប្រាក់ចំណូលបន្ថែមសម្រាប់គ្រួសារ”។ បន្ទាប់ពីលក់ជ្រូកកូនលើកដំបូង គ្រួសារចំណេញបានប្រាក់ជិត៤០លានដុង ហើយកំពុងត្រូវបានបន្តការ ចិញ្ចឹមឡើងវិញទៀតដែរ។
លោកលេមិញវូយ ប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនឃុំង៉ុកចាន់ ឲ្យ ដឹង៖ “ប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមកនេះ អាស្រ័យគោលនយោបាយសម្រាប់ជន រួមជាតិភាគតិច យើងខ្ញុំក៏មានលក្ខណៈគិតគូរជីវភាពរស់នៅជូនបង ប្អូនជនរួមជាតិខ្មែរ ពិសេសបណ្តាគ្រួសារក្រនិងប្រកៀកក្រទាំងឡាយ (ជំនួយឧបត្ថម្ភពួកគាត់អំពីផ្ទះស្នាក់នៅ និងពូជសត្វចិញ្ចឹម) កសាង ច្រើនសំណង់ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ បង្កើតការងារធ្វើ រួមចំណែកលើក កម្ពស់ជីវភាព ស្មារតីសម្ភារជូនមាមីងបងប្អូនខ្មែរ។ បណ្តាគ្រួសារ ជាច្រើន ផ្តើមពីគ្រួសារក្រីក្រ សន្សឹមៗក៏បានឈានឡើងចាកផុតក្រ ចីរភាពទៀតផង”៕
អត្ថបទនិងរូបថត៖ ឡាមខាញ់
