អមជាមួយសូរសព្ទសម្លេងព្រះសង្ឃសូត្រធម៌ និងគងស្គរដ៏រងំ និងក្លិនផ្សែងធូបដ៏ក្រអូបបានជ្រាបចូលក្នុងបរិយាកាសយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ក្នុងវត្តអារាម Khmer។ មនុស្សជាច្រើនប្រាកដជាធ្លាប់បានឈប់នៅចំពោះមុខដើមផ្កាមួយដើមដ៏ពិសេស។ ដើមផ្កានេះ គឺផ្កាមិនរីកចេញពីមែកដូចដើមផ្កាធម្មតានោះទេ វាបែជារីកចេញពីដើមទៅវិញ។ នោះគឺដើមផ្ការាំង - ប្រវត្តិនៃប្រភេទផ្កានេះ មានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធទៅនឹងជីវិតវប្បធម៌ និងស្មារតីរបស់ជនរួមជាតិ Khmer ព្រមទាំងពោរពេញទៅដោយទស្សនវិជ្ជានៃព្រះពុទ្ធសាសនា។
សម្រស់ដ៏ស្ងប់ស្ងាត់នៃផ្ការាំង។
សម្រាប់បណ្តាផ្កាដែលខាងក្រៅមានពណ៌ក្រហម ពណ៌ផ្កាឈូក ហាក់បីដូចជាផ្កាឈូកផងនោះ ខណៈដែលកេសផ្កាមានរាងកោងឡើងលើ ហើយរីកដូចឆ័ត្រ។ លក្ខណៈនេះស្រដៀងនឹងរូបភាពពស់នាគរាជតំណាងក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ដែលជានិមិត្តរូបនៃការការពារ និងការសន្តោសប្រណីរបស់ព្រះពុទ្ធ ដែលព្រះអង្គតែងប្រោសព្រំសព្វសត្តនិករទាំងឡាយឱ្យឆ្លងកាត់ព្យុះជីវិត។
ព្រះសង្ឃបកស្រាយអំពីអត្ថន័យនៃប្រវត្តិដើមរាំងដល់ប្អូនៗសិស្សានុសិស្ស។
មិនចាំបាច់មានមែកវែងខ្ពស់ ឬស្លឹកគ្របដណ្តប់ដើម្បីបង្កើនសម្រស់របស់វានោះទេ ផ្ការាំងរីកចេញពីដើមដ៏រដិបរដុប និងស្វិតស្រពោនទៅតាមសម័យកាល។ នេះរំលឹកដល់ទស្សនវិជ្ជាដ៏ជ្រាលជ្រៅមួយ៖ សម្រស់ពិត និងការត្រាស់ដឹងមិនមែនស្ថិតនៅក្នុងភាពទាក់ទាញខាងក្រៅនោះទេ។ សូម្បីតែក្នុងលក្ខណៈដ៏លំបាកក៏ដោយ ព្រលឹងដ៏មានគុណធម៌នៅតែអាចរីកដុះដាលទៅជាផ្កាដ៏ស្រស់ស្អាត និងមានអត្ថន័យសម្រាប់ជីវិតផងដែរ។
រួមជាមួយរូបភាពរបស់ព្រះពុទ្ធសក្យមុនី ដើមរាំងតែងត្រូវបានដាំនៅក្នុងទីធ្លាវត្តអារាមព្រះពុទ្ធសាសនា។ ដើមរាំងនេះតំណាងឱ្យភាពបរិសុទ្ធ និងគុណធម៌។ ទោះបីជាដើមរបស់វារដិបរដុប និងមានរោមក៏ដោយ ផ្ការាំងនៅតែរីកជាពណ៌ក្រហមភ្លឺថ្លា និងបញ្ចេញក្លិនក្រអូប ជាពិសេសនៅពេលយប់។ វាមិនត្រឹមតែមានតម្លៃខាងវិញ្ញាណប៉ុណ្ណោះទេ ផ្ការាំងក៏ត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់ជាឱសថបុរាណទៀតផង។
ដើមរាំងតែងត្រូវបានគេដាំនៅក្នុងទីធ្លាវត្ត។
ផ្ការាំងក្នុងវត្តអារាមព្រះពុទ្ធសាសនាមិនត្រឹមតែជាភាពអស្ចារ្យនៃធម្មជាតិប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាការទូន្មានដែលគ្មានពាក្យពេចន៍អំពីក្តីអាណិតអាសូរ ការលះបង់ និងទឹកចិត្តដ៏សុខសាន្តក្នុងជីវិតផងដែរ៕
Chanh Đa
