ភូមិលេខ៨ ជាភូមិមួយ ក្នុងចំណោម៤ភូមិដែលជួបលំបាកពិសេសរបស់ឃុំKhánh Bình Tây ស្រុក Trần Văn Thời។ អត្រាគ្រួសារក្រីក្រនៅតែខ្ពស់នៅឡើយ ពិសេសគ្រួសារជនជាតិភាគតិច។ ប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លង រដ្ឋអំណាចគ្រប់លំដាប់ថ្នាក់បានបន្តផ្សព្វផ្សាយអនុវត្តគោលនយោបាយជាច្រើន ដើម្បីជួជំនួយឧបត្ថម្ភគ្រួសារមាមីងបងប្អូនឱ្យរួចផុតពីភាពក្រីក្រ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ត្រូវមានការខិតខំប្រឹងប្រែងយ៉ាងខ្លាំងរបស់បងប្អូនប្រជាជនដែរទើបអាចឈានឡើងរួចចាកក្រចីរភាពបាន។
យើងខ្ញុំបានអញ្ជើញទៅសាកសួរសុខទុក្ខគ្រួសារបងស្រី Huỳnh Thị Lan ជាគ្រួសារខ្មែរនៅភូមិលេខ៨ ប្រការដែលបានឃើញដំបូងបង្អស់គឺ រូបភាពក្មេងៗរត់ចេញយា៉ងឈូឆដែលគ្មានទាំងអាវកណ្តាថ្ងៃក្តៅ ឈរទទួលភ្ញៀវ ខណៈពេលដែលបានឃើញយើងខ្ញុំមកដល់។ រាងកាយមួយណាមួយនឹងប្រលាក់កខ្វក់ ពួកគេសម្លឹងមើខ្ញុំដោយក្រសែភ្នែកទាំងគូរមូលខ្លំទើបនឹងដឹងក្តី។
បណ្តាក្មេងទាំងនោះគឺជាកូនរបស់បងស្រី Lan។ បងស្រីឆ្នាំនេះមានអាយុ៣៧ឆ្នាំ តែមានកូនដល់ទៅ៨នាក់។ យោងតាមប្រសាន៍របស់បងស្រី គ្រួ សាររស់នៅភូមិភាគនេះអស់រយៈកាល១០ឆ្នាំមកហើយ មានកូនច្រើន តែកាលពីមុនមិនទាន់មានផែបការគ្រួសារ រហូតដល់បានកូន២ ដែលត្រូវជាកូនភ្លោះ បងស្រីទើបសម្រេចចិត្តដាក់ផែនការគ្រួសាររួចរាល់។ ក្រលំបាកកាន់តែតាមទាន់ បណ្តោយឲ្យជីវភាពគ្រួសារបងជួបវេទនា។
ក្នុងចំណោមពួកគេ កូនច្បងមានអាយុត្រឹមតែ១៦ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ ហើយកូនបន្ទាប់ក៏មានជាបន្តៗ។ ដោយឡែក ចំពោះកូនភ្លោះទាំងពីរ សព្វថ្ងៃមានអាយុមិនទាន់គ្រប់២ឆ្នាំផង ។ បងស្រីឡាន បាននិយាយដោយមិនខ្វល់ថា៖ “កូនច្បងរៀនបានថ្នាក់ទី៥ក៏ឈប់ ចំណែកកូនៗដទៃទៀតពោលគឺគ្មាននរ ណាបានរៀនសូត្រអញវីនោហទេ ដោយសារតែមិនទាន់បានធ្វើលិខិតស្នាមរួចរាល់ ដូចជាចុះឈ្មោះបញ្ជីគ្រួសារ សំបុត្រកំណើត ធានារ៉ាប់រង...”។
មិនតែប៉ុណ្ណោះ ក្រៅពីកូនតូចៗទាំង៨នាក់ បងស្រីឡាង ក៏ត្រូវទទួលបន្ទុកមើលថែចៅចំនួន២នាក់ទៀត មួយតូចមានអាយុ៤ឆ្នាំ ចំណែកមួយធំមាអា យុ១៤ឆ្នាំដែលកំព្រាឪពុកម្តាយតាំងពីតូច។ ស្ថានភាពក្រកាន់តែធ្ងន់ទៅលើបងស្រី Lan។
បងស្រី Huỳnh Thị Lan ជាមួយនឹងកូនតូចៗរបស់ខ្លួន កំពុងត្រូវការជំនួយឧបត្ថម្ភថែមទៀតអំពិសប្បុរសជន និងរដ្ឋអំណាចភូមិភាគ ដើម្បីរួចចាកក្រ។
ដោយបានដឹងថា គ្រួសារបងស្រី Lan គឺជាគ្រួសារក្ររបស់ភូមិលេខ៨អស់ រយៈកាល៤ឆ្នាំមកហើយ។
គ្រួសារនេះមានសមាជិកចំនួន១៣នាក់ ឪពុកក្មេកមានវ័យចាស់ ប្តីរបស់បងស្រីប្រកបរបរខាងនេសាទសមុទ្រ ចំណែកបងស្រីវិញនៅផ្ទះចិញ្ចឹមមើលថែកូនតូចៗ។ បងស្រីមានប្រសាសន៍៖ “គ្រួសារមានតែប្ដីនាក់គត់ដែលជាអ្នករកប្រាក់សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពគ្រួសារ។ រាល់ខែគាត់ទៅកប៉ាល់សមុទ្រ គ្រប់ចំនួន២០ថ្ងៃទើបចូលច្រាំងម្តង មានខែខ្លះបានច្រើន ខែខ្លះទៀតក៏អន់។ ធម្មតាមួយខែបានប្រហែលពី៤-៥លានដុង។ ពេលគាត់ទៅសមុទ្រ គឺគ្រួសារទិញអង្ករបណ្តាក់គេ ត្រីសាច់ បន្លែគឺរកដោយខ្លួនឯងតាមព្រែកដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ប្រចាំថ្ងៃ”។
ដោយយល់ពីស្ថានភាពលំបាករបស់គ្រួសារ ទើបកន្លងហើយភូមិភាគបានធ្វើការជម្រើសជំនួយឧបត្ថម្ភគ្រួសារបងស្រីឡាងយោងតាមគោលនយោបាយដើម្បីសាងសង់ផ្ទះថ្មី។ បងស្រី Lan មានប្រសាសន៍៖ “ពីមុនផ្ទះខ្ញុំមានការទ្រុឌទ្រោម តែដោយបានរដ្ឋាអំណាចភូមិភាគយកចិត្តទុកដាក់ ជំនួយឧបត្ថម្ភទឹកប្រាក់៤៤លានដុង បន្ទាប់មកគ្រួសារខ្ញុំបានបំពេញបន្ថែមចំនួន១៦លានដុងទៀត ទើបសង់បានផ្ទះសមរម្យដូចសព្វថ្ងៃេនះឯង។ ខ្ញុំសប្បាយចិត្តណាស់ដែលមានកន្លែងសមរម្យសម្រាប់ក្មេងៗពួន”។
ម្តាយ និងកូនៗរបស់បងស្រី Lan បច្ចុប្បន្នកំពុងរស់នៅលំនឹងល្អនិងធានាសុវត្ថិភាពផងដែរ។ តែប្រការដែលយើងខ្ញុំមានអារម្មណ៍សោកស្តាយបំផុតនោះគឺកូនៗរបស់បងស្រីមិនទាន់បានទៅសាលា ក៏មានន័យថាពួកគេតទៅអនាគតគឺមិនដឹងទៅជាយ៉ាងម៉េចយ៉ាងម៉ានោះទេ។
គ្រួសាររបស់លោកស្រី Lan ទើបតែទទួលបានការឧបត្ថម្ភយោងតាមគោលនយោបាយសម្រាប់សាងសង់ផ្ទះថ្មី។
លោក Trần Trọng Thể អនុប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនឃុំ Khánh Bình Đông បានឲ្យដឹង៖ “កន្លងហើយ រដ្ឋអំណាចភូមិភាគពិតជាមានការយកចិត្តទុកដាក់ដល់ជីវភាពរស់នៅរបស់បងប្អូនជនរួមជាតិលើភូមិសាស្ត្រ ពិសេសចមពោះគ្រួសារបងស្រី Huỳnh Thị Lan នេះក៏ចាគ្រួសារខ្មែរក្រីក្រ ជួបលំបាករបស់ឃុំផងដែរ។ ឃុំក៏បានឆ្លៀតយកគ្រប់បណ្តាគោលនយោ បាយឧបត្ថម្ភផ្ទះស្នាក់នៅ ផ្លាស់ប្តូរមុខរបរការងារសម្រាប់គ្រួសារនេះ។ ផ្តើមពីនោះ ក៏សកម្មក្នុងលើកទឹកចិត្តចំពោះការអនុវត្តផែនការគ្រួសារ និងធ្វើសំបុត្រកំណើតសម្រាប់ពួកក្មេង។ ថ្វីត្បិតដូច្នេះ តែដោយសារការយល់ដឹងរបស់គ្រួសារមិនទាន់បានជ្រៅជ្រះ ទើបនៅមានការលំបាកជាច្រើន”។
“នាពេលខាងមុខ ភូមិភាគនឹងបន្តឧបត្ថម្ភបណ្តាប្រភពគោលនយោបាយ និងចលនាសប្បុរសជនដើម្បីបង្កលក្ខណៈសម្រាប់ពួកក្មេងៗទាំងនេះបានទៅសាលា និងស្តារជីវភាពសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារឲ្យបានប្រសើរឡើងវិញ ព្រមទាំងរួមចំណែកលើកកម្ពស់ជីវភាពរស់នៅជូនបងប្អូនប្រជាជនជាទូទៅនៅភូមិភាគនិយាយរួម” លោក Trần Trọng Thể បានអះអាងបែបនេះ៕
អត្ថបទនិងរូបថត៖ ហុង ញ៉ុង
