នៅតាមបណ្តាតំបន់ជនបទដែលមានបងប្អូនជនរួមជាតិ Khmer រស់នៅច្រើនកុះករ មានគ្រួសារមិនតិចទេដែលជួបលំបាកដោយសារខ្វះខាត ឬគ្មានដីបង្កបង្កើនផល។ ប៉ុន្តែ ការពិតបានបង្ហាញឱ្យឃើញថា បើចេះទាញយកផលប្រយោជន៍ពីផ្ទៃដីជុំវិញផ្ទះ ដើម្បីអភិវឌ្ឍទម្រង់ចិញ្ចឹមសត្វដែលសមស្របនោះ ប្រជាជននៅតែអាចបង្កើតប្រភពចំណូលមានស្ថិរភាព។ ទោះបីជាទម្រង់ចិញ្ចឹមសត្វទាំងនេះមិនមានលក្ខណៈទ្រង់ទ្រាយធំក៏ដោយ ប៉ុន្តែដោយសារភាពអំណត់ព្យាយាម និងការតស៊ូ គ្រួសារជាច្រើនបានឈានឆ្ពោះទៅមុខជាលំដាប់ក្នុងការកែលម្អជីវភាពរស់នៅ និងឆ្លងផុតពីភាពក្រីក្រចីរភាព។
អ្នកមីង Quách Thị Lai ថែទាំហ្វូងជ្រូក ដែលជាទម្រង់ចិញ្ចឹមសត្វខ្នាតតូច ប៉ុន្តែបានក្លាយជាបង្អែកជួយឱ្យគ្រួសារអ្នកមីងមានជីវភាពស្ថិរភាពជាលំដាប់។
គ្រួសារអ្នកមីង Quách Thị Lai នៅភូមិ ១៥ ឃុំ Thới Bình គឺជាសាក្សីដ៏លេចធ្លោខាងស្មារតីជម្នះការលំបាក។ ជាគ្រួសារដែលគ្មានដីបង្កបង្កើនផល កាលពីមុនជីវភាពគ្រួសារអ្នកមីង ពឹងផ្អែកលើតែការស៊ីឈ្នួលម្យ៉ាងប៉ុណ្ណោះ។ ការងារមិនទៀងទាត់ ចំណូលមិនស្ថិតស្ថេរ ធ្វើឱ្យជីវភាពជួបការលំបាកខ្លាំង។
អ្នកមីង Lai បានសង្កេតឃើញថា នៅខាងក្រោយផ្ទះមានដីធារទំនេរមួយកន្លែងដែលអាចឆ្លៀតយកដើម្បីចិញ្ចឹមសត្វបាន។ ផ្តើមពីគំនិតនោះ អ្នកមីងបានចាប់ផ្តើមចិញ្ចឹមជ្រូក និងបសុសត្វក្នុងទ្រង់ទ្រាយតូច។ កាលពីដំបូងឡើយ ការចិញ្ចឹមគឺពឹងផ្អែកលើបទពិសោធន៍ដែលរៀនសូត្រពីអ្នកជិតខាង ធ្វើបណ្តើរដកបទពិសោធន៍បណ្តើរ។
ដោយសារភាពឧស្សាហ៍ព្យាយាម ហ្វូងសត្វចិញ្ចឹមរបស់គ្រួសារអ្នកមីងក៏មានការរីកចម្រើនជាលំដាប់ ព្រមទាំងផ្តល់នូវប្រភពចំណូលស្ថិរភាព ជួយឱ្យគ្រួសារកែលម្អជីវភាពបានធូរធារទៀតផង។
ចែករំលែកអំពីដំណើរការដែលបានកន្លងផុតទៅ អ្នកមីង Lai បានរៀបរាប់ប្រាប់ថា៖ “គ្រួសារខ្ញុំគ្មានផ្ទៃដីសម្រាប់បង្កបង្កើនផលនោះទេ ដូច្នេះត្រូវតែខិតខំរកស៊ី។ ទម្រង់ចិញ្ចឹមជ្រូកនេះ បើយើងអត់ធ្មត់គឺនៅតែទទួលបានប្រភពចំណូល។ ធ្វើកាន់តែយូរក៏ក្លាយជាទម្លាប់នឹងការងារផងដែរ ហើយជីវភាពក៏មានស្ថិរភាពជាងមុន”។
ដោយសារការប្រកបរបរចិញ្ចឹមសត្វជាច្រើនឆ្នាំ សេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារអ្នកមីង Lai កាន់តែមានភាពរីកចម្រើនផ្រសើរឡើង។ កូនៗរបស់អ្នកមីងបានធំដឹងក្តី ចូលរួមពលកម្ម និងជួយជ្រោមជ្រែងរាល់កិច្ចការងារគ្រួសារទៀតផង។ ក្រោយពីការសន្សំសំចៃរយៈពេលច្រើនឆ្នាំ គ្រួសារអ្នកមីងក៏សង់បានផ្ទះថ្មីមួយខ្នងយ៉ាងសមរម្យ។ សម្រាប់អ្នកមីង Lai ផ្ទះនេះមិនត្រឹមតែជាជម្រកប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាសមិទ្ធផលនៃការខិតខំប្រឹងប្រែងជម្នះរាល់ការលំបាកកន្លងមក។
តាមប្រសាសន៍លោក Nguyễn Văn Thân លេខាសាខាបក្ស និងជាប្រធានភូមិលេខ ១៥ ឃុំ Thới Bình៖ “ទោះបីគ្មានដីសម្រាប់បង្កបង្កើនផលក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែអ្នកមីង Lai ជាអ្នកឧស្សាហ៍ព្យាយាមខ្លាំងណាស់ ចេះឆ្លៀតយកផ្ទៃដីជុំវិញផ្ទះដើម្បីអភិវឌ្ឍការចិញ្ចឹមសត្វ។ អាស្រ័យហេតុនេះ សេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារកាន់តែមានស្ថិរភាព និងឆ្លងផុតពីភាពក្រីក្រ។ នេះក៏ជាទម្រង់សមស្របសម្រាប់គ្រួសារជាច្រើនផងដែរ ជាពិសេសគឺបងប្អូនជនរួមជាតិ Khmer ដែលមានដីផលិតតិចតួច”។
មិនត្រឹមតែគ្រួសារអ្នកមីង Lai ប៉ុណ្ណោះទេ គ្រួសារជាច្រើនទៀតក៏បានតស៊ូជាមួយរបរចិញ្ចឹមសត្វ និងកែលម្អជីវភាពជាលំដាប់ផងដែរ។ នៅឃុំ Hưng Mỹ អ្នកមីង Nguyễn Thị Hà នៅភូមិ Láng Tượng អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ នៅតែបន្តប្រកបរបរចិញ្ចឹមជ្រូកនៅផ្ទះ។
ឆ្លៀតទាញយកប្រភពចំណីដែលមានស្រាប់ អ្នកមីង Nguyễn Thị Hoà បានអភិវឌ្ឍទម្រង់ចិញ្ចឹមសត្វ ជួយឱ្យគ្រួសាររក្សាបាននូវប្រភពចំណូលមានស្ថិរភាពទៀតផង។
“គ្រួសារខ្ញុំតែងឆ្លៀតយកកាកបាយស្រាសម្រាប់ធ្វើជាចំណីជ្រូក ដើម្បីកាត់បន្ថយការចំណាយ និងផ្តល់ចំណូលមានស្ថិរភាព។ ប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមកនេះ តម្លៃជ្រូកមានភាពល្អប្រសើរឡើង ទើបបងប្អូនមានកម្លាំងចិត្តក្នុងការអភិវឌ្ឍ” អ្នកមីង Hoà ចែករំលែក។
វាយតម្លៃអំពីប្រសិទ្ធភាពនៃទម្រង់នេះ លោក Nguyễn Đức Lập ប្រធានការិយាល័យសេដ្ឋកិច្ចឃុំ Phong Thạnh បានឱ្យដឹង៖ ការចិញ្ចឹមសត្វគឺជាទិសដៅជីវភាពសមស្របសម្រាប់គ្រួសារនៅតាមតំបន់ជនបទជាច្រើន ជាពិសេសគឺគ្រួសារដែលមានដីផលិតតិចតួច ឬគ្មានដីបង្កបង្កើនផល។ យោងតាមលោក Lập ក្នុងឆ្នាំនេះ ភូមិភាគបានបង្កើនដំណោះស្រាយជាច្រើនដើម្បីលើកកម្ពស់ប្រសិទ្ធភាពនៃការចិញ្ចឹមសត្វជូនបងប្អូនប្រជាជន។
“ឃុំក៏កំពុងជំរុញការឃោសនា ណែនាំពីបច្ចេកទេស ឧបត្ថម្ភការបង្ការ និងទប់ស្កាត់ជំងឺរាតត្បាតផ្សេងៗ និងលើកទឹកចិត្តប្រជាជនឱ្យអភិវឌ្ឍទម្រង់ចិញ្ចឹមសត្វឱ្យមានភាពស្របតាមលក្ខណៈជាក់ស្តែង។ តាមរយៈនោះ ក៏ជួយឱ្យគ្រួសារចិញ្ចឹមសត្វបង្កើនចំណូល និងកែលម្អជីវភាពរស់នៅទៀតផង” លោក Lập បានឱ្យដឹងបន្ថែមដូច្នេះ។
ផ្តើមពីទម្រង់ចិញ្ចឹមសត្វដោយទ្រង់ទ្រាយតូចតែមានប្រសិទ្ធភាព គ្រួសារជាច្រើននៅជនបទ រួមទាំងបងប្អូនខ្មែរផងដែរ បានឈានទៅរកស្ថិរភាពជីវភាព និងឆ្លងផុតពីភាពក្រីក្រជាសន្សឹមៗ។ ប្រការនេះបានបង្ហាញឱ្យឃើញច្បាស់ថា តាមរយៈការឧស្សាហ៍ព្យាយាម អត់ធ្មត់ និងចេះទាញយកលក្ខណៈដែលមានស្រាប់ ប្រជាជនពិតជាអាចបើកចេញនូវទិសដៅចីរភាពសម្រាប់ជីវភាពគ្រួសាររបស់រៀងខ្លួនផងដែរ៕
Nguyễn Đào - Chí Thức
