នៅតាមបណ្ដាភូមិស្រុកណាមបូកាលពីដើម គ្រាដែលសំឡេងនាឡិការោទ៍នៅតែជារបស់កម្រមានផងនោះ ចង្វាក់រស់នៅរបស់ប្រជាជនស្រុកស្រែតែងផ្សារភ្ជាប់យ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយដំបូលវត្តខ្មែរបុរាណ។ នៅទីនោះ សំឡេងស្គរវត្តមិនត្រឹមតែជាសូរសព្ទនៃពិធីកិច្ចផ្សេងៗសម្រាប់ខាងព្រះពុទ្ធសាសនាប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជានាឡិកាកំណត់ចង្វាក់ជីវិតសម្រាប់អ្នកស្រែចម្ការទៀតផង។
សំឡេងស្គរបន្លឺឡើងនៅវេលាម៉ោង ៤ ព្រឹកព្រលឹមស្រាងៗ និងម៉ោង ៥ រសៀលពេលព្រលប់ទន់ទាប ក្នុងអំឡុង ៣ ខែចូលព្រះវស្សា។
ពិសេស ក្នុងអំឡុង ៣ ខែចូលព្រះវស្សា សំឡេងស្គរវត្តបានក្លាយជាមិត្តរួមដំណើរដ៏ជិតស្និទ្ធរបស់កសិករខ្មែរគ្រប់រូប។ ទៀងទាត់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ សំឡេងស្គរបន្លឺឡើងនៅវេលាម៉ោង ៤ ព្រឹកព្រលឹមស្រាងៗ និងម៉ោង ៥ រសៀលពេលព្រលប់ទន់ទាប ដោយរាល់លើកមានរយៈពេល ៣០ នាទី ជាមួយ ៣ បទជុំស្គរមួយៗយ៉ាងរម្យទម។ ក្រោយជុំទីមួយ ព្រះសង្ឃទូងឡើងមួយសំឡេងយ៉ាងច្បាស់ រួចទូងរំលឹកមួយៗរៀងរាល់មួយនាទីម្តង។ ជុំទីពីរបន្តដោយសំឡេងទូង ២ ដង រួចចង្វាក់ទូងរំលឹកមួយៗទៀងទាត់រៀងរាល់មួយនាទីម្តង។ លុះដល់ជុំទីបីបន្លឺឡើង សំឡេងស្គរធ្ងន់បន្តិច ៣ លើកយ៉ាងដាច់ណាត់ បានបិទបញ្ចប់ការទូងស្គរយាម។ គ្រាន់តែផ្ទៀងត្រចៀកស្តាប់រាល់ចង្វាក់បន្លើដ៏រំពងនោះ ទោះបីកំពុងធ្វើអ្វីក៏ដោយ ក៏ពុទ្ធបរិស័ទដឹងច្បាស់ពីពេលវេលាដើម្បីដឹកក្របីចេញទៅវាលស្រែ ឬដឹកក្របីត្រឡប់មកផ្ទះវិញ ឬក៏ត្រៀមរៀបចំការងារប្រចាំខ្លួនផងដែរ។
មិនត្រឹមតែកំណត់ចង្វាក់យាមតាមស្រែចម្ការប៉ុណ្ណោះទេ សំឡេងស្គរវត្តនៅទាំងជាសូរសព្ទប្រកាសអាសន្នដ៏សំខាន់មួយក្នុងករណីមានហេតុការណ៍អគ្គិភ័យ ចោរលួចប្លន់រំខានជាដើម។ល។ ពិសេស នៅពេលមានព្រះថេរៈជាន់ខ្ពស់អនិច្ចធម្ម ស្គរ ៣ ជុំញាប់រន្ថើនបន្លើឡើងរំពង មានអត្ថន័យជាការជូនដំណឹងដល់ពុទ្ធបរិស័ទទូទាំងភូមិបានដឹងបានជ្រាបជាដំណឹង។
ខណៈសំឡេងស្គរបានបញ្ចប់ ក៏ជាពេលដែលព្រះសង្ឃក្នុងវត្តនិមន្តឡើងកាន់ព្រះវិហារដើម្បីធ្វើសង្ឃកម្មផងដែរ។
កាន់តែមានភាពអស្ចារ្យជាងនេះទៅទៀត ក្នុងបណ្ដាឆ្នាំខែតស៊ូដ៏លំបាកលំបិន សំឡេងស្គរវត្តធ្លាប់ជាសញ្ញាសម្ងាត់ បន្លំភ្នែកសត្រូវ បញ្ជូនបញ្ជាការពារភូមិស្រុក និងជួយជ្រោមជ្រែងលាក់បំពួនកម្មាភិបាលធ្វើបដិវត្តន៍ទៀតផង។
ពេលវេលាកន្លងផុតទៅ ចង្វាក់រស់នៅសម័យទំនើបបានធ្វើឱ្យសូរសព្ទពីអតីតកាលរសាត់បាត់បន្តិចម្តងៗទៅក្នុងភាពបំភ្លេចចោល។ ប៉ុន្តែ សំឡេងស្គរវត្តនៅតែរក្សាបានភាពរស់រវើកយ៉ាងពេញលេញក្នុងតំបន់ចងចាំរបស់បណ្ដាលោកអាចារ្យ និងព្រះថេរៈចំណាស់ៗនៅក្រោមដំបូលវត្តបុរាណដែលដិតដាមដោយស្លែផងដែរ៕
អត្ថបទនិងរូប៖ ឌើនី - យ័ញឌីប
