សាងផ្នួសតបគុណជាលក្ខណៈប្រពៃណីបុរាណរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរណាមបូនិយាយរួម នៅកាម៉ាវនិយាយដោយឡែក តែងបានចាត់តាំងនា ឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីឬក៏ក្រោយបុណ្យចូលឆ្នាំ លើកលែងតែក្នុងរដូវ ព្រះសង្ឃកាន់ព្រះវស្សា។ នេះជារយៈពេលដ៏សមស្របបំផុតសម្រាប់កំ ណត់រដូវកាលក្នុងការសាងផ្នួសបួសរៀនក្នុងសំណាក់ព្រះពុទ្ធសាសនា។
យោងតាមទំនៀមប្រពៃណី យុវជនខ្មែរពេលពេញវ័យកាលណាត្រូវឆ្លងកាត់ការបួសរៀន មួយរយៈកាល ចាត់ទុកជាការសាកល្បងផ្ទាល់ខ្លួន។ អាចបួសក្នុងខណៈណាឬក៏ប៉ុន្មានឆ្នាំក៏បាន តាមឧបនិស្ស័យរៀងៗខ្លួនដែលកុលបុត្រខ្មែរអាចសាងផ្នួសអស់មួយឆាកជីវិតក៏មានដែរ។
ពិធីបុណ្យបំបួសនាគរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរតែងបានប្រព្រឹត្តិឡើងក្នុងរយៈពេល២ថ្ងៃ។ ថ្ងៃដំ បូងចាត់តាំងនៅសង្គមគ្រួសារដើម្បីនាគដើរលាយាយតាមាមីងក្នុងភូមិ ចំណែកថ្ងៃបន្ទាប់ហែ ចូលវត្តធ្វើកិច្ចតាមសាសនានិយម ហៅថាបំបួសនាគ។
ពិធីចងដៃនាគមុនពេលហែចូលវត្តបំបួសជាសាមណេរដើម្បីតបស្នងគុណឪពុកម្តាយ។
គ្រួអាចារយ្យ លីថាំងត្រាំង ប្រធានគណៈកម្មការវត្តសិរីមង្គល ជ្រុងខ្មែរ ឃុំហូធីគី ស្រុកធើយប៊ិញ មានប្រសាសន៍៖ “យោងតាមទំនៀមទម្លាប់របស់ខ្មែរ ភាគច្រើនយុវជនខ្មែរ ត្រូវឆ្លងកាត់ការសាងផ្នួសមួយរយៈកាលដើម្បីតបស្នងគុណឪពុកម្តាយ។ នេះជាប្រពៃណីដ៏ថ្លៃ ថ្នូរ ប្រកបដោយមនុស្សធម៌ក្នុងសហគមខ្មែរ។ ថ្វីត្បិតតែដូច្នេះ តែសព្វថ្ងៃដោយសារមានការជះឥទ្ធពល់យ៉ាងធំក្នុងសង្គម វប្បធម៌សាងផ្នួសបួសសងគុណឪពុកម្តាយរបស់បងប្អូនជនរួមជាតិ ខ្មែរនៅកាម៉ាវក៏មានការសាបសូន្យជាសន្សឹមៗពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ”។
ពិធីដង្ហែនាគទៅបួស។
សាងផ្នួសគឺដើម្បីវិវឌ្ឍខ្លួនឯង។ សព្វថ្ងៃ នៅកាម៉ាវ ចំនួនយុវជនចូលវត្តសាងផ្នួសក៏តិចទៅៗ។ នៅវត្តសិរីមង្គល ជ្រុងខ្មែរ ឆ្នាំនេះក៏មានយុវជន៤រូបបានសម្រេចចិត្តចូលសាងផ្នួស។
ទិដ្ខភាពនៃពិធីព័ន្ធនាគ។
“សាងផ្នួសដើម្បីតបស្នងគុណរបស់យុវជនខ្មែរនឹងផ្តល់ភាពរីករាយជូនឪពុកម្តាយ ហើយក៏ជាមោទនភាពណាស់ដែរសម្រាប់គ្រួសារ។ គ្រួសារដែលមានកូនបួស ចាត់ទុកជាគ្រួសារមាន វប្បធម៌លក្ខណៈសម្បត្តិ ចេះលុតដំនិងអប់រំកូនក្មួយបានល្អ។ ដូច្នោះភាគច្រើនគ្រួសារខ្មែរទាំងឡាយសុទ្ធតែមានបំណងចង់ឲ្យកូនក្មួយរបស់ខ្លួនបានសាងផ្នួស។ ផ្តើមពីនោះ ក៏បានរួមចំ ណែកយ៉ាងធំក្នុងការកសាងចំណងមហាសាមគ្គី ជីវភាពវប្បធម៌ក្នុងតំបន់ប្រជុំជន អភិរក្សនិងពង្រីកអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ជាតិ” គ្រូអាចារ្យត្រាំង ឲ្យដឹងបន្ថែមដូច្នេះ៕
អត្ថបទនិងរូបថត៖ យ័ញឌីប
