ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមកនេះ អាស្រ័យការអនុវត្តកម្មវិធីគោលដៅជាតិប្រកបដោយភាពស៊ីសង្វាក់គ្នា ព្រមទាំងសកម្មភាពនៃការកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រក្នុងតំបន់ជនជាតិភាគតិចលើភូមិសាស្ត្រខេត្ត Cà Mau សម្រេចបានលទ្ធផលវិជ្ជមានជាច្រើន។ ជីវភាពសម្ភារៈ និងស្មារតីរបស់បងប្អូនប្រជាជនមានភាពប្រសើរឡើងជាលំដាប់ ទម្រង់ផលិតមានប្រសិទ្ធភាពជាច្រើនក៏ត្រូវបានពង្រីកយ៉ាងទូលំទូលាយផងដែរ រួមចំណែកដល់ការផ្លាស់ប្តូរមុខមាត់តំបន់ជនជាតិភាគតិច។
កម្មាភិបាលឃុំ Khánh Lâm អញ្ជើញមកសួរសុខទុក្ខ និងស្វែងយល់ពីស្ថានភាពនៃការរស់នៅរបស់គ្រួសារលោក Danh Văn Quới នៅភូមិលេខ ១៦។
យោងតាមលោក Bùi Tứ Hải អនុប្រធានមន្ទីរកសិកម្ម និងបរិស្ថាន ដល់ចុងឆ្នាំ ២០២៦ ទូទាំងខេត្តមាន ៣.៤៥៦ គ្រួសារក្រីក្រ (ស្មើនឹង ០.៦៣% ថយចុះជាង ១.០០០ គ្រួសារបើប្រៀបធៀបទៅនឹងឆ្នាំ ២០២៤) ក្នុងនោះមាន ៨៥០ គ្រួសារក្រជាជនជាតិភាគតិច (ស្មើនឹង ៣.១៦%) និងគ្រួសារប្រកៀកបន្ទាត់ក្រចំនួន ៧.៤៨៩ គ្រួសារ ថយចុះ ៦១២ គ្រួសារ។ បន្ទាប់ពីបញ្ចប់កម្មវិធីលុបបំបាត់ផ្ទះបណ្ដោះអាសន្ន និងផ្ទះទ្រុឌទ្រោម ខេត្តបានបន្តអនុវត្តគម្រោងឧបត្ថម្ភជីវភាពសម្រាប់អ្នកទទួលផលគោលនយោបាយ គ្រួសារក្រីក្រ និងគ្រួសារប្រកៀកបន្ទាត់ក្រ និងគ្រួសារជនជាតិភាគតិច ដែលមានធនធានសរុបជាង ៥៧៨ ពាន់លានដុង ដើម្បីបង្កើតការងារធ្វើ បង្កើនប្រាក់ចំណូល និងសម្រេចបាននូវការកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រប្រកបដោយចីរភាព។
ក្នុងវ័យជិត ៨០ ឆ្នាំ លោក Danh Văn Quới នៅភូមិលេខ ១៦ ឃុំ Khánh Lâm នៅតែមានការព្រួយបារម្ភអំពីជីវភាពរស់នៅរបស់ខ្លួន។ គ្រួសារលោកមានដីផលិតត្រឹម ២,៥ ហិចតាប៉ុណ្ណោះ ហើយប្រាក់ចំណូលដែលរកបានក៏មិននឹងនរ ចិញ្ចឹមចៅបួននាក់ដែលកំបុងស្ថិតក្នុងវ័យសិក្សារៀនសូត្រទៀត។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យោងតាមប្រសាសន៍លោក Quới ការថែទាំ និងការឧបត្ថម្ភទាន់ពេលវេលាពីរដ្ឋអំណាចភូមិភាគមិនត្រឹមតែផ្តល់ជំនួយជាក់ស្តែងប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបានបង្កើតទំនុកចិត្ត និងការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះគ្រួសារលោក ដើម្បីធ្វើឱ្យជីវិតគ្រួសារកាន់តែមានស្ថេរភាពបន្តិចម្តងៗ និងឈានឡើងចាកផុតពីភាពក្រីក្រ។
ទោះបីជាប្រព័ន្ធនយោបាយទាំងមូលបានចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងការសម្រេចគោលដៅកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រក៏ដោយ ការខិតខំប្រឹងប្រែងកាត់បន្ថយក្រចីរភាពរបស់ខេត្តនៅតែប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាមួយចំនួន៖ គ្រួសារក្រីក្រដែលនៅសេសសល់ភាគច្រើនជាអ្នកដែលមានការលំបាកខ្លាំង មនុស្សចាស់ ជនឯកោ ឬអ្នកដែលខ្វះសមត្ថភាពក្នុងការពលកម្ម។ ស្ថានភាពត្រឡប់ក្រឡើងវិញ និងភាពប្រកៀកបន្ទាត់ក្រនៅតែបន្តកើតមាន។ គ្មានការងារធ្វើ គ្មានប្រភពចំណូលស្ថិរភាព និងសម្ពាធពីអ្នកស្ថិតក្នុងបន្ទុក គឺជាហេតុផលដែលគ្រួសារជាច្រើនមិនអាចសម្រេចបាននូវការកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រប្រកបដោយចីរភាពបាន។
សម្រាប់សហគមន៍ជនជាតិភាគតិច ការលំបាកទាំងនេះកាន់តែច្បាស់ឡើង។ លោកស្រី Nguyễn Thu Tư នាយិកានៃមន្ទីរជនជាតិ និងសាសនា បានឱ្យដឹង៖ ភាគច្រើនបងប្អូនជនរួមជាតិភាគតិចរស់នៅតាមតំបន់ជនបទ ឆ្ងាយដាច់ស្រយាល លក្ខណៈក្នុងការផលិតមានកម្រិត។ ដូច្នេះហើយ ទោះបីជាអត្រាភាពក្រីក្របានថយចុះជាបន្តបន្ទាប់រៀងរាល់ឆ្នាំក៏ដោយ ក៏វានៅតែខ្ពស់ជាងមធ្យមភាគរបស់ខេត្តផងដែរ។ គ្រួសារជាច្រើនខ្វះដីផលិត ដើមទុនវិនិយោគ ឧបករណ៍ និងជីវភាពរស់នៅខ្វះប្រសិទ្ធភាពដ៏យូអង្វែង។ កម្រិតមុខវិជ្ជា និងការទទួលបានវិទ្យាសាស្ត្រ និងទីផ្សារសម្រាប់កម្មករជនជាតិភាគតិចនៅទាប។
លើសពីនេះ នៅតែមានកង្វះខាងទម្រង់នៃជីវភាពរស់នៅប្រកបដោយចីរភាពគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីជួយបងប្អូនឱ្យមានលក្ខណៈឈានឡើងរួចចាចកពីភាពក្រីក្រដោយខ្លួនឯង ដូច្នេះហើយទើបជីវភាពមាមីងបងប្អូនងាយធ្លាក់ចូលក្នុងការណីក្រខណៈពេលដែលគ្រោះមហន្តរាយដោយធម្មជាតិ ជំងឺរាតត្បាត ឬក៏ការប្រែប្រួលនៃតម្លៃទីផ្សារ។
ទន្ទឹមជាមួយប្រភពកម្លាំងនៃការឧបត្ថម្ភរបស់រដ្ឋ ការស្តារជីវភាពឡើងវិញដើម្បីឈានឡើង និងពង្រីកកម្លាំងផ្ទៃក្នុងរបស់បងប្អូនជនរួមជាតិភាគតិចគឺជាកត្តាដ៏សំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ការរួចចាកពីភាពក្រីក្រប្រកបដោយចីរភាព។
ដើម្បីការងារកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព មន្ទីរជនជាតិ និងសាសនាខេត្តបានស្នើឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរពីការឧបត្ថម្ភសុទ្ធសាធទៅជាការឧបត្ថម្ភតាមលក្ខណៈ ដោយផ្តោតលើការអភិវឌ្ឍជីវភាពរស់នៅ និងបង្កើនសមត្ថភាពជាស្នូល។ សំខាន់ជាងគេគឺការឧបត្ថម្ភដីធារសម្រាប់សង់ផ្ទះ ដីផលិត បុលទុនអនុគ្រោះ ប្រើប្រាស់ប្រភពធនធានដែលអាចបត់បែនបាន ឧបត្ថម្ភជំរុញខ្លាំងខ្លាការអនុវត្តវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកទេស ព្រមទាំងផ្លាស់ប្តូរឌីជីថល តភ្ជាប់ទីផ្សារ បង្កើតម៉ាកយីហោសម្រាប់ផលិតផលរបស់ខ្លួន។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ តួនាទីរបស់រដ្ឋអំណាចភូមិភាគ អង្គការមហាជន និងអ្នកមានកិត្យានុភាពក្នុងការស្តារឡើងវិញខាងឆន្ទៈជួយបងប្អូនជនរួមជាតិឱ្យម្ចាស់ការខិតខំឈានឡើងដើម្បីរួចចាកក្រចីរភាព។
ខណៈពេលដែលជីវភាពបានលំនឹង បងប្អូនជនរួមជាតិភាគតិចនឹងមានលក្ខណៈដើម្បីពង្រីកកម្លាំងផ្ទៃក្នុងរបស់ខ្លួន ឈានឡើងក្នុងការរស់នៅ រួមចំណែកធានាសន្តិសុខសង្គម និងលើកកម្ពស់ការអភិវឌ្ឍរួមរបស់ខេត្តផងដែរ៕
Kiều Nương
