រដូវវិស្សមកាល នៅពេលដែលផ្កាត្រសេកបញ្ចេញពណ៌ក្រហមឆ្អៅ ក៏ជាពេលដែលសម្លេងដ៏ស៊ាំពីវត្តអារាម Khmer បានបន្លឺឡើង។ នោះគឺសម្លេងអានមេរៀនរបស់កុមារាកុមារី ឆ្លុះបញ្ចាំងពីសម្រស់វប្បធម៌ប្រពៃណីដែលជនរួមជាតិ Khmer បានថែរក្សាមកអស់ច្រើនជំនាន់។ ប៉ុន្តែនៅភូមិ Phước Thọ Tiền ឃុំ Vĩnh Phước រឿងរ៉ាវនៃតួអក្សរធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ផ្លូវឆ្ងាយជាង ១០ គីឡូម៉ែត្រ ដើម្បីទៅដល់ប្អូនកុមារបានក្លាយជាការបំផុសគំនិត និងជាកម្លាំងចលករសម្រាប់ដំណើរថែរក្សាសម្រស់វប្បធម៌របស់ជនរួមជាតិទៀតផង។

លោកគ្រូ Danh Pô សមាជិកគណៈកម្មការវត្ត កោះដូង ជាប់ចិត្តជាមួយថ្នាក់រៀនរដូវវិស្សមកាលនៅភូមិ Phước Thọ Tiền។
អ្នកផ្តួចផ្តើមគំនិតក្នុងដំណើរដ៏ពោរពេញដោយក្តីមេត្តានេះគឺ លោកគ្រូ Danh Pô សមាជិកគណៈកម្មការវត្ត កោះដូង។ កាលពីមុន គាត់ធ្លាប់ធ្វើដំណើរផ្លូវឆ្ងាយទៅកាន់វត្ត ដើម្បីបង្រៀនអក្សរដល់កូនសិស្ស។ ចំពោះលោកគ្រូ នេះជាភារកិច្ចបន្ត គុណូបការៈនៃអ្នកជំនាន់មុន ដែលបានចិញ្ចឹមបីបាច់ និងអប់រំគាត់ឱ្យក្លាយជាមនុស្សល្អ។
ប៉ុន្តែ ដោយសារការរាំងស្ទះភូមិសាស្រ្តកាត់ផ្តាច់កុមារពីភាសាកំណើត លោកគ្រូ Danh Pô បានខិតខំស្វែងរកវិធីនាំថ្នាក់រៀនឱ្យទៅជិតសិស្សជាងមុន។ ដោយទទួលបានការអនុញ្ញាតពីព្រះចៅអធិការវត្ត កោះដូង ឆ្នាំ ២០២៤ លោកគ្រូ Danh Pô បានប្តេជ្ញាចិត្តអនុវត្តផែនការ “នាំអក្សរទៅកាន់ភូមិ”។ ដោយបានគាំទ្រទីតាំងពីគ្រួសាររបស់ប្អូន Tăng Bền ផ្ទះតូចមួយស្ថិតនៅក្បែរចិញ្ចើមផ្លូវនៃភូមិ Phước Thọ Tiền បានក្លាយជាថ្នាក់រៀនដ៏ពិសេសមួយ។
ទោះជាគ្មានវត្តជួយឃុំគ្រង ឬគ្មានសម្លេងរគាំងវត្តបន្លឺឡើងក៏ដោយ ក៏ថ្នាក់រៀននៅតែពោរពេញដោយការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់លោកគ្រូ និងសិស្ស។ ចំពោះកុមារតូចៗដូចជា Danh Minh Hiếu ឬ Nguyễn Tuấn Anh នេះគឺជាឱកាសដ៏មានតម្លៃ ដើម្បីឱ្យប្អូនមិនត្រឹមតែចេះនិយាយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចសរសេរអក្សរជាតិយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញទៀតផង។ លោកគ្រូ Danh Pô ចែករំលែកថា៖ ទោះជាជីវភាពគ្រួសារនៅលំបាក ប៉ុន្តែដោយសារការយល់ចិត្ត និងគាំទ្រយ៉ាងពេញទំហឹងពីភរិយា លោកគ្រូមានចិត្តស្ងប់ និងលះបង់កម្លាំងកាយចិត្តដើម្បីបង្រៀនភាសា និងអក្សរកំណើតដល់ប្អូនៗកុមារទាំងឡាយទៀតផង។

ថ្នាក់រៀនតូចមួយស្ថិតនៅក្បែរចិញ្ចើមផ្លូវនៃភូមិ Phuớc Thọ Tiền ឃុំ Vĩnh Phước។
នេះជាទីតាំងសាលារៀនដ៏កម្រមួយដែលបង្រៀនអក្សរ Khmer ប៉ុន្តែមិនស្ថិតនៅក្នុងវត្តនៅលើភូមិសាស្ត្រខេត្ត Cà Mau។ ទោះជានៅខ្វះខាតច្រើន ប៉ុន្តែដោយសារក្តីស្រឡាញ់ចំពោះភាសាជាតិ ឧបសគ្គមិនដែលជារឿងរារាំងឡើយ។ នៅកណ្តាលភូមិស្រុកដ៏សុខសាន្ត ថ្នាក់រៀនតូចនោះមិនត្រឹមតែជាកន្លែងប្រដាប់ចំណេះដឹងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជាតំណវប្បធម៌ ដែលតភ្ជាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយរបស់ Khmer ទៅនឹងប្រភពដើម។ ដំណើរ “នាំអក្សរទៅកាន់ភូមិ” គឺជាភស្តុតាងដ៏ភ្លឺស្វាងថា៖ ក្តីស្រឡាញ់វប្បធម៌តែងមានវិធីរីកសាយ ឱ្យតែយើងមានបេះដូងស្មោះត្រង់ និងតស៊ូឥតឈប់ឈរ៕
Đờ Ni - Ngọc Quyên
