លះបង់អស់រយៈកាល១០ឆ្នាំសម្រាប់ការពូនផ្តុំនៃក្តីស្រឡាញ់ភាសាខ្មែរ (Khmer) អ្នកគ្រូ Danh Thị Chi ក៏បានជួយជួយសិស្សខ្មែរ (Khmer) ជាច្រើនជំនាន់ក្នុងការអភិរក្សាលក្ខណៈវប្បធម៌ដ៏ល្អផូរផង់របស់ជនជាតិខ្លួន។
អ្នកគ្រូ Danh Thị Chi ក៏ទទួលបន្ទុកខាងភាសាខ្មែររបស់សាលាវិទ្យាល័យជនជាតិអន្តេវាសិកខេត្តតាំងពីឆ្នាំ២០១៣ ។ អ្នកគ្រូមានប្រសាសន៍៖ "ខ្ញុំចេះនិយាយខ្មែរតាំងពីតូច ហើយចេះសរសេរអក្សរកាលអាយុទើប៤ឆ្នាំមកម្ល៉េះ រហូតដល់វ័យ១៧ឆ្នាំ ទើបចេះភាសាវៀតណាម (Việt Nam)។ កាលពីមុនខ្ញុំក៏ធ្លាប់ជាសិស្សរបស់សាលាអន្តេវាសិកនេះដែរ។ ដោយសង្ឃឹមចង់ក្លាយជាគ្រូបង្រៀន ទើបខ្ញុំខិតខំតស៊ូវិលត្រឡប់មកសាលាដែលខ្លួនធ្លាប់បានរៀននេះ រួចហើយសិក្សាបន្ថែមខាងភាសាខ្មែរ (Khmer) ដើម្បីជួយបង្ហាត់បង្រៀនប្អូនៗវិញ ជួយឲ្យប្អូនកាន់តែមានចិត្តស្រឡាញ់នូវភាសារបស់ជាតិខ្លួនថែមទៀត"។
អ្នកគ្រូ Danh Thị Chi តែងសង្ឃឹមថា សិស្សរបស់ខ្លួនត្រូវតែចេះនិយាយ និងសរសេរបានល្អភាសាខ្មែរ (Khmer)។
ការបង្រៀនភាសាខ្មែរ (Khmer) នៅសាលា អ្នកគ្រូ Chi ក៏យល់បានបញ្ហាមួយចំនួនដែលចាំបាច់ត្រូវគិតដល់ គឺប្អូនៗជាទូទៅរបស់សាលាសុទ្ធសឹងជាកូនខ្មែរដែលរស់នៅលាយឡំជាមួយនិងបណ្តាជនជាតិគិញ (Kinh) និង ចិន (Hoa) ដូច្នេះហើយ ភាគច្រើនមិនសូវចេះនិយាយភាសាខ្មែរ (Khmer) បានច្បាស់លាស់នោះទេ។ ម្យ៉ាងទៀត ប្អូនៗមានការខ្មាស់មាត់ ពេលដែលហៅឲ្យនិយាយភាសាខ្មែរ (Khmer) តែងតែអេះអុញ។ អាស្រ័យដូច្នេះហើយ ក្នុងបណ្តាម៉ោងរៀនរបស់ខ្លួន អ្នកគ្រូតែងនិយាយភាសាខ្មែរ (Khmer) ដែលជាពាក្យនិយមប្រើប្រចាំថ្ងៃដូចជា៖ "ហូបចុក ដើរលេងកម្សាន្ត មិត្តភ័ក្តិ ស្រឡាញ់ពេញចិត្តអ្នកណាម្នាក់។ល។ ដើម្បីប្អូនៗមានចំណូលចិត្តរៀន ព្រមទាំងពេលដែលមានអ្នកណានិយាយស្តីមកកាន់ខ្លួន ក៏អាចយល់បាន។ ផ្តើមពីនោះក៏ជួយឲ្យប្អូនៗបំបាត់ការអៀនខ្មាសមាត់។ពេលដែលត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញមានយាយតាចាស់ៗនិយាយភាសា ខ្មែរ (Khmer) មកកាន់ខ្លួន ប្អូនៗក៏អាចតបទៅវិញបាន ព្រមទាំងប្រើប្រាស់អក្ខរាវិរុទ្ធបានយ៉ាងច្បាស់ទៀតផង។
អ្នកគ្រូបានរៀបរាប់៖ "ខ្ញុំតែងវាយសំដៅទៅលើចិត្តសាស្ត្ររបស់ប្អូនៗសិស្សានុសិស្ស ប្អូនៗសុទ្ធសឹងជាកូនខ្មែរ ((Khmer) ដូច្នេះហើយខណៈពលដែលចេញប្រលោកក្នុងសង្គម ប្អូនៗមានមោទនភាពដែលខ្លួនជាកូនខ្មែរ (Khmer)។ ប៉ុន្តែពេលមានគេសួរយើងអាចនិយាយ និងសរសេរអក្សរខ្មែរបានឬទេ យើងឆ្លើយថា "ទេ" នោះគឺមិនអាចជាដាច់ខាត ដូច្នេះប្រសិនបើខ្លួនមានមោទនភាពជាខ្មែរហើយ ចាំបាច់យើងត្រូវតែចេះសរសេរនិងចេះនិយាយភាសាខ្មែរ (Khmer)។ និយាយត្រូវចំណុច ប្អូនៗក៏ខិតខំរៀននិយាយនិងសរសេរភាសា និងអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ (Khmer) រៀងៗខ្លួន។ បណ្តាប្អូនៗរូបណាដែលមិនទាន់ស្ទាត់ភាសាខ្មែរ (Khmer) ខ្ញុំនិងជួយបង្ហាញណែនាំដើម្បីឲ្យប្អូនៗរៀនភាសាខ្មែរ (Khmer) បន្ថែមទៀត។
អ្នកគ្រូ Chi បង្រៀនប្អូនៗសិស្សសាលាអំពីចង្វាក់រាំវង់ខ្មែរ (Khmer)។
ទន្ទឹមជាមួយការបង្រៀនអក្សរខ្មែរ (Khmer) អ្នកគ្រូ Danh Thị Chi ថែមទាំងប្តេជ្ញាចិត្តចំពោះការអភិរក្សលក្ខណៈវប្បធម៌ជនជាតិទៀតផង ដូច្នេះហើយអ្នកគ្រូក៏បានស្នើឲ្យបង្កើតក្លឹបវប្បធម៌តាំងពីឆ្នាំ២០២២បានមួយក្លឹបទៀតផង។ បណ្តាព់ពីក្លឹបនេះបានបង្កើតក៏ជំនួយឲ្យសាលាអាចរកឃើញអ្នកដែលមានទេព្យកោសលជាច្រើនទៀតផង។ ប្រការដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍មួយទៀតនោះគឺអ្នកគ្រូតែងយកចិត្តទុកដាក់ជាប្រចាំ ទោះបីជាសិស្សរបស់ខ្លួនមានការអៀនខ្មាស់មាត់ មិនហាននិយាយស្តីជាភាសាខ្មែរយ៉ាងណាក៏ដោយតែបែរជាមានទេពកោសល្យផ្នែកខាងសិល្បៈប្រពៃខ្មែរ (Khmer) ទៅវិញ។ ខណៈពេលដែលបានសិក្សាផ្នែកខាងវប្បធម៌ បណ្តាកាយវិការនិងចង្វាក់រាំប្រពៃណីខ្មែរ ប្អូនៗពិតជាមានចំនូលចិត្តខ្លាំងណាស់។ យោងតាមប្រការនេះក្លឹបមួយផ្នែកបានជំរុញទឹកចិត្តសិស្សាទាំងឡាយ និងបានរកឃើញសិស្សដែលមានទេពកោសល្យមួយចំនួនដែលមានទេពកោសល្យល្អខាងវិស័យសិល្បៈទៀតផង។ បច្ចុប្បន្ន ប្អូនៗអាចចូលរួមប្រគំវង់ភ្លេងពិណពាទ្យបានយ៉ាងល្អផងដែរ។
អ្នកគ្រូ Chi និយាយដោយក្តីរីករាយថា៖ "រាល់ចង្វាក់ក្បាច់រាំនិមួយៗអាចប្រើជាង២០កាយវិការ ប៉ុន្តែត្រូវការត្រឹម២ពេលហាត់ប៉ុណ្ណោះ គឺប្អូនៗអាចក្តាប់បានជាងពាក់កណ្តាលទៅហើយ។ នៅពេលដែលប្អូនៗស្ទាត់ជំនាញ ភារកិច្ចរបស់ខ្ញុំគឺគ្រាន់តែណែនាំឱ្យប្អូនៗផ្តោតអារម្មណ៍លើតន្ត្រី និងរួមកាយវិការឱ្យស៊ីចង្វាក់ភ្លេងតែប៉ុណ្ណោះ"។
ជាង១០ឆ្នាំដែលខ្លួនបានសាភ្ជាប់ជាមួយសាលា និងជាមួយប្អូនៗសិស្សានុសិស្ស អ្នកគ្រូ Danh Thị Chi តែងសង្ឃឹមថាបន្ទាប់ ៣ឆ្នាំដែលបញ្ចប់កម្រិតវិទ្យាល័យចេញសាលា យ៉ាងហោចណាស់ប្អូនៗក៏អាចមានចំណោះដឹងខាងអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ (Khmer) ពោលគឺមិនចម្លែកអ្វីទៀតជាមួយបណ្តាតួអក្ខរានោះទេ។
អ្នកគ្រូតែងមានមោទនភាពថា៖ "ឆ្នាំនេះគឺជាឆ្នាំដែលប្អូនៗទទួលបានភាពជោគជ័យ គឺប្អូនៗបានក្លាហានក្នុងការបង្កើតកាសែតនិទាឃរដូវពីរភាសាដែលពោរពេញដោយភាពជឿជាក់។ ខ្ញុំគិតថា ប្អូនៗមានចំណង់ចំណូលចិត្តលើភាសាខ្មែរ (Khmer) របស់ជាតិខ្លួនខ្លាំងណាស់៕
អត្ថបទនិងរូបថត៖ ឡឹមខាញ់
